Wil je voor altijd mijn meisje zijn?

Op 15 mei 2019 vroeg ik aan Karolien of zij voor altijd mijn meisje wilde zijn. Spoiler alert: Dat wilde ze gelukkig wel!

De verlovingsring

De eerste stap was de zoektocht naar een geschikte verlovingsring. Karolien draagt echter nooit een ring, maar ze had wel twee ringen in een juwelendoosje. Met deze ringen in de hand stapte ik naar Davman, een juwelier in Hasselt. De ringen hadden twee verschillende maten, dus ik had hiervan het gemiddelde genomen voor de maat van de verlovingsring. Indien nodig zou de maat achteraf nog wat gecorrigeerd kunnen worden.

Van tevoren had ik al beslist dat het een klassieke solitaire verlovingsring zou worden: een fijne ring met een verheven diamantje. De mogelijkheden werden met de juwelier besproken en ik maakte enkele foto’s van mijn favoriete ringen om thuis een definitieve beslissing te nemen.

Wat ik wel graag wilde was een persoonlijke maatwerk gravering op basis van een vector ontwerp. Standaard was het enkel mogelijk om tekst te graveren. De juwelier deed navraag en een maatwerk gravering was eventueel wel mogelijk. Dat was goed nieuws.

Intussen had ik ook beslist welke ring het zou worden en na het doormailen van het ontwerp voor de gravering gingen ze aan de slag met de verlovingsring. Reeds enkele weken later kon ik de ring ophalen. Hij zag er schitterend uit. Het was wel een beetje eng om met de ring in een tasje naar de parking te wandelen doorheen de drukke winkelstraten van Hasselt. Onderweg moest ik voor de zekerheid toch een paar keer checken of de ring nog veilig in het tasje zat.

Thuis aangekomen bewaarde ik de verlovingsring op een verstopplek. Daar heeft de ring uiteindelijk nog bijna vier maanden gelegen terwijl ik nadacht over de volgende stap: Hoe ga ik Karolien vragen of ze voor altijd mijn meisje wilt zijn?

Geschrapte ideeën

Ik dacht na over hoe ik Karolien ten huwelijk zou kunnen vragen. Het moest persoonlijk en intiem zijn. Verschillende ideeën passeerden de revue.

Schattenzoektocht in Augmented Reality

Een eerste idee was het organiseren van een schattenzoektocht in Augmented Reality. De bedoeling was dat Karolien wakker zou worden van muziek op een tablet.

Op de tablet stond dan een zelfgemaakt spelletje geïnstalleerd met een korte uitleg over een schattenzoektocht. Het spel zou in eerste instantie op de tablet plaatsvinden. Zo zou Karolien doorheen een 2D plattegrond van ons huisje wandelen (een beetje à la Pokémon op de Game Boy vroeger).

Op bepaalde punten zou het spel overvloeien in de realiteit. Een voorbeeld hiervan: Wanneer de TV wordt aangezet in het spelletje zou de TV in de woonkamer aanspringen en zou het spel de tekst ‘Ga naar de woonkamer’ weergeven. Ook zou Karolien op een gegeven moment in het spelletje naar de intercom gaan. Op dat moment zou ik dan een automatisch berichtje krijgen om me te verwittigen dat ik mag aanbellen aan de voordeur, met een ontbijtmand voor Karolien.

Dat soort dingen was een beetje het basisidee, maar het kostte me iets teveel tijd om dit uit te werken (en dan zou ik Karolien pas binnen een jaar ten huwelijk kunnen vragen). Daarnaast was het idee ook nog niet helemaal uitgedacht (er zat geen rode draad in) en dus besliste ik uiteindelijk om iets anders te bedenken.

Ik had echter wel reeds een prototype gemaakt:

• 

• 

Huwelijksaanzoek onder het Noorderlicht

We hadden samen reeds een reis naar Finland (Inari) gepland. Vlak voor de reis was mijn romantische idee om Karolien te vragen tijdens een sneeuwwandeling onder het Noorderlicht (en als er geen Noorderlicht was, gewoon onder de sterren).

Uiteindelijk had ik echter nog geen goed plan in gedachten en ik had wat schrik om de verlovingsring kwijt te raken tijdens de reis naar Finland. Daarnaast dacht ik dat het veel te koud zou zijn buiten en dat ik de verlovingsring niet zou kunnen pakken met dikke handschoenen aan. Daarom besliste ik uiteindelijk om de verlovingsring thuis te laten.

Aangekomen in Finland had ik daar echter wel wat spijt van. Het was namelijk niet té koud, en tijdens een sneeuwwandeling zagen we het Noorderlicht. Dat zou op zich wel een mooi moment geweest zijn.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Wel had ik een mooie halsketting met een sneeuwvlokje gezien in een lokaal winkeltje. Toen Karolien even lag te slapen in onze kamer ben ik stiekem naar dat winkeltje gewandeld om de halsketting te kopen. Die heb ik als verrassing dan aan Karolien gegeven. Ik had nog even overwogen om Karolien ten huwelijk te vragen met de halsketting en om de ring dan thuis te geven, maar dat vond ik dan ook wat flauw.

En dus moest ik op zoek naar een nieuw idee…

De envelopjes

Ik vroeg of Karolien enkele dagen vrij kon nemen van haar werk zodat we samen iets leuks konden doen. Dat ging wel.

Vroeg in de ochtend stond ik op om een ontbijt te voorzien voor Karolien: verrassingscroques (dit was volgens mij het eerste ‘gerecht’ dat ik ooit voor Karolien maakte). Daarna maakte ik Karolien wakker en ik gaf haar een envelopje om te lezen en ging terug naar beneden om de croques op een bordje te leggen. In het envelopje stonden lieve woordjes en de uitleg dat er ontbijt klaar stond.

Naast het ontbijt lag er een nieuwe envelop. In deze envelop zat een kaartje met uitleg dat we om een bepaald uur de trein zouden nemen. De rest van de dag (en de daaropvolgende dag) waren er verschillende van dit soort envelopjes.

De helse treinrit

Maar dus eerst de trein nemen. We stapten op in Diepenbeek en gingen richting Brussel. Er was echter iets aan de hand met een brand op de treinsporen richting Brussel en onze trein liep hierdoor bijna twee uur vertraging op.

Karolien wist nog niet goed waar we naartoe gingen, maar voor mij was het rampzalig. We moesten namelijk op tijd in Brussel geraken voor de volgende stap in mijn plan! Om zeker op tijd te zijn had ik wel een marge van ca. twee uur ingecalculeerd in de treinrit, maar de vertraging bleef maar oplopen.

Uiteindelijk vertrok de trein weer, en we kwamen aan in Brussel. Ik zei Karolien dat ze mij moest volgen en dat we moesten gaan lopen. We liepen richting de Eurostar. We konden de Eurostar nog nét halen. Toen we in de trein zaten vertrok hij vrijwel direct richting Londen.

Voor Karolien was het intussen duidelijk waar we naartoe gingen. Ik gaf haar in de trein nog een envelopje dat ik eigenlijk eerder al had willen geven (maar door het haasten waren we daar nog niet aan toegekomen).

Onze eerste reis, voor de tweede keer

Het idee van de reis naar Londen was gebaseerd op het feit dat dit onze eerste reis samen was. We hadden daarvoor al wel dagtripjes gedaan naar steden in België en Nederland, maar Londen was eigenlijk onze eerste grote reis die we samen deden.

Dit was ten tijde van de Brexit en op het moment dat we naar Londen zouden gaan was er ook sprake van een eventuele ‘harde Brexit’ waardoor het nog niet 100% duidelijk was of er in dat geval nog gereisd zou kunnen worden. Gelukkig kwam de ‘harde Brexit’ er toen niet door.

• 

• 

In de Japanse tuin

Aangekomen in Londen bezochten we Kyoto Garden: de Japanse tuin van Londen. We gaan regelmatig op stap in de Japanse tuin in Hasselt en daarom vond ik het een goed idee om dit ook eens ergens anders te doen.

Maar de achterliggende reden om de Japanse tuin te bezoeken was vooral omdat we altijd al besproken hadden om ooit naar Japan op reis te gaan. Mijn idee was daarom om van een reis naar Japan onze huwelijksreis te maken. (Jammer genoeg is dat echter nog niet gelukt vanwege de coronapandemie.)

• 

• 

• 

• 

• 

The Lion King musical

De volgende dag werd Karolien in Londen wakker met een nieuw envelopje waarin stond dat we vandaag enkele dingen zouden bezichtigen in Londen, gevolgd door een verrassing.

Deze verrassing was de musical van The Lion King. The Lion King is bijzonder voor ons omdat we deze film samen keken tijdens een eerste filmdate en omdat we allebei fan zijn van Disney films. Daarnaast houden we ook wel wat van theater en musicals. Daarom had ik Karolien verrast met tickets voor deze musical in het Lyceum Theatre.

Last minute wijzigingen

Na de musical had ik gepland om Karolien ten huwelijk te vragen in een romantische setting. Wij twee samen tijdens een intiem diner met uitzicht over Londen van bovenaf.

Hiervoor had ik een leuk plekje gevonden waar we een kleine privéruimte konden huren, volledig ingekleed en met catering, helemaal bovenaan in één van de hoogste gebouwen van Londen met uitzicht over heel Londen. Dit viel echter in het water doordat ze geen garantie konden geven dat het door zou gaan en nog geen twee weken voordien lieten ze inderdaad weten dat ze de ruimte nodig hadden voor een groter evenement.

Eerst was het nieuwe plan om een privé pod af te huren op The London Eye en bovenaan het huwelijksaanzoek te doen, begeleid door een liedje met eigen tekst dat ik had laten maken op basis van een liedje uit The Lion King (om in het thema van de avond te blijven).

Overnachting in The Shard

Een week voor de reis naar Londen had ik echter beslist dat ik het toch wat beter wou kunnen inkleden. Eén van de hoogste gebouwen van Londen was dus niet beschikbaar en dat was jammer. In de zoektocht naar een andere plek stootte ik op het hoogste gebouw van het Verenigd Koninkrijk: The Shard. Blijkbaar was het wel mogelijk om last minute nog een hotelkamer te boeken op één van de hoogste verdiepingen van dit gebouw. Dat was een uitstekend alternatief, en misschien zelfs wat intiemer en fijner dan het eerdere idee omdat we ons niet moesten haasten en we ter plekke konden overnachten.

• 

• 

• 

• 

Uitzicht hotelkamer

• 

• 

• 

• 

De opstelling

Aangekomen in The Shard deed ik alsof we gewoon eens een kijkje gingen nemen in het bijzondere gebouw. Een beetje onwennig ging ik inchecken aan de balie en daarna gaf ik Karolien nog een envelopje om haar te vertellen dat we vannacht ergens anders zouden slapen. We namen de zeer moderne en supersnelle lift naar één van de bovenste verdiepingen. Qua tijd had ik het zo gepland dat het over een uurtje zonsondergang ging worden. Aangekomen in onze hotelkamer liet ik Karolien even rondkijken en ik gaf haar één van de laatste envelopjes waarin stond vermeld dat ze eerst maar even een ontspannend badje of douche moest nemen.

In het geval Karolien te vroeg klaar zou zijn met douchen had ik nog een tablet voorzien met de melding dat ze even een spelletje moest spelen op de tablet. Dit spelletje was een digitale versie van het kaartspel Set dat ik zelf had gemaakt. In het spel zat ook een filmpje verwerkt dat tevoorschijn kwam wanneer ze het spelletje won:

De vraag

Terwijl Karolien in de badkamer zat haalde ik enkele versieringen uit mijn rugzak, zoals rozenblaadjes en kaarsen. Daarnaast sloot ik een kleine laptop aan op de TV met een filmpje dat ik had voorbereid en dat we samen zouden kijken wanneer Karolien terug was van de badkamer.

In het filmpje kwamen enkele foto’s van onze voorbije acht jaren aan bod. We nemen eigenlijk enkel op reis foto’s, dus het waren voornamelijk foto’s van onze reizen en uitstapjes.

Op het einde van het filmpje begon er een liedje te spelen, gebaseerd op een liedje van The Lion King. Maar dit liedje had een aangepaste tekst:

Daarna gaf ik Karolien het laatste envelopje. Hierin zat een kaartje met twee peren erop (“We make a great pear”) met de tekst dat ze waarschijnlijk al weet wat ik haar wil vragen… En wanneer Karolien opkeek zat ik op mijn knie met de verlovingsring. “Wil je voor altijd mijn meisje zijn?”

• 

•